Interviews, recensies en achtergrondartikelen, geschreven voor o.m. NRC Handelsblad, Het Parool en Schift
34 artikelen met deze tag
Toen het nummer Wichita Lineman van Glen Campbell in het grimmige jaar 1968 een hit werd, stond het haaks op de tijdgeest. Misschien werd het daarom wel een van de grote Amerikaanse popklassiekers.
In een verfrissend boek vol ooggetuigenverslagen komen nu eens de andere leden van Joy Division aan het woord, over de sfeer destijds, en over hun frontman Ian Curtis.
Hoe zijn rivaliteiten tussen popgroepen ontstaan, wat zeggen ze over fans die zich opwinden en over onze samenleving? Steven Hyden ging op zoek.
Hoe kan het toch dat Nirvana wél miljoenen platen verkocht maar The Replacements, die minstens zo goed waren, niet? Bob Mehr geeft het antwoord in zijn boek Trouble Boys. The True Story of The Replacements.
Elvis Costello is een productieve, veelzijdige en gerespecteerde zanger en songschrijver. Zijn autobiografie onthult een dubbel zelfbeeld: iemand die collega’s blijft bewonderen en zichzelf niet geslaagd vindt.
Pieter Steinz en Bertram Mourits: Luisteren &cetera. Gids voor popmuziek uit de jaren 80 en 90. Atlas Contact, 285 blz € 19,99 ●●●○○ Popmuziek in de jaren tachtig: het was, om met Dickens te spreken, het beste der tijden én het slechtste der tijden. De tijd waarin pop synthetischer dan ooit klonk, de tijd van Rick Astley en Toto. Maar ook de tijd van spannende gitaarrock (Sonic Youth) en uitdagende hiphop, en van popiconen als Michael Jackson, Prince en Madonna. Veel mensen […]
In de jaren zestig scoorde Lesley Gore met It’s My Party een megahit. Van Amy Winehouse verscheen een toepasselijk beschonken versie.
Op haar achtste album West laat Lucinda Williams dertien nieuwe liedjes horen – warme, ingetogen pop met vervaarlijk scherpe randjes. Ze handelen over de dood van haar moeder, en misgelopen relaties. „Elke keer als ik ze zing, barst ik zowat in tranen uit.” [dropcap size=small]V[/dropcap]ergis je niet. Het lijkt misschien niet zo bijzonder dat de Amerikaanse zangeres Lucinda Williams onlangs een nieuw album uitbracht, West, met dertien nieuwe songs. Dat is, zou je kunnen zeggen, haar vak, zoals een bakker […]
De oude cynicus Paul Anka waagde zich aan Smells Like Teen Spirit van Nirvana. Dat had hij beter niet kunnen doen.
Covers kunnen ook beter zijn dan het origineel. Zoals Nina Simones versie van Feeling Good.
Terwijl de nummers één eeuwige roem krijgen, zitten de verliezers zielig in een hoekje. De verzamel-cd Twos on 2 vraagt aandacht voor de hits die het net niet haalden: de nummers twee.
Na enkele decennia is The Fall nog steeds niet suf, saai of gezapig geworden. Dat kan ook nauwelijks met zo’n eigenwijze, intelligente en grillige leider als Mark E. Smith.
Interview met de Amerikaanse rapper Eminem, die met zijn politiek incorrecte teksten klinkt als een loltrappende olifant in een porseleinkast. ‘South Park opende mij de ogen.’
”De meeste mensen zijn ermee tevreden hun creatieve aspiraties vervuld te zien door anderen, door hun idolen. Ik probeer te laten zien dat wat ik doe niet zo moeilijk is,” zegt Billy Childish. De Britse cultheld, zanger/gitarist, schrijver, dichter en schilder trad op bij Crossing Border.
De fraaiste gitaarpop sinds The Byrds wordt gemaakt door het Schotse viertal Teenage Fanclub. Hun nieuwe cd heet Songs From Northern Britain. “Wij voelen ons niet bijzonder Schots. Als je veel reist, besef je dat Schotland eigenlijk niet zo veel voorstelt.” Er is geen andere popgroep zo vriendelijk en aanstekelijk opgewekt als het Schotse Teenage Fanclub. Breng vijf minuten door in hun gezelschap en je humeur kan de rest van de dag niet kapot. De bassist, die een van de […]
Recensie: concert U2, Gehoord: Feijenoordstadion, Rotterdam. 18 juli 1997.
In Alfred Hitchcocks luchtige film To Catch A Thief mag Cary Grant als een voormalige juwelendief al zijn charmes tentoonspreiden.
Met New Forms maakte de Britse muzikant Roni Size met het collectief Reprazent voor het eerst een volwaardige drum ‘n’ bass-cd. “We zijn oud genoeg om het verleden te begrijpen en jong genoeg om de toekomst van onze kinderen te zien”, zegt Size. [dropcap size=small]“W[/dropcap]e gaan een uur of tien zitten praten, dan ontstaat er een vibe, en als die er is gaan we de studio in, zetten een goede breakbeat neer, hakken die door elkaar, gooien het in het mengpaneel, EQ-en […]
De Jamaicaanse reggae leeft ook in ons land. Er is zelfs een snelle Hollandse variant die echte Jamaicanen tot woede drijft.
Een nieuwe generatie singer/songwriters maakt ingetogen, melancholieke muziek, in plaats van ruige alternatieve rock. Het punk-amateurisme is hen een gruwel: “Het lijkt of niemand technisch kunnen nog belangrijk vindt.”
Het Schotse trio Bis wil een tiener-revolutie ontketenen. Teen-C: jeugdig en energiek denken, ook al ben je geen tiener meer. Het nadeel is dat je dan misschien niet serieus genomen wordt.
De Nederlandse popgroep Bettie Serveert heeft zijn organisatie gestroomlijnd en de pr voortvarender aangepakt. In Amerika heeft de groep een nieuwe cd opgenomen: “Een gekker, springeriger, vreemder plaat.” “Stel je voor: je bent jarig, je geeft een feestje, iedereen is er, het is helemaal te gek, je raakt aangeschoten… Het gevoel dat je op dat punt hebt, dat hebben wij een paar jaar lang gehad.” Gitarist Peter Visser van Bettie Serveert legt uit hoe de afgelopen jaren voor hem en […]
De muziek van de Amerikaanse groep Pavement klonk vroeger zoals hun hoezen eruit zagen: rommelig en grillig. Tegenwoordig maakt de groep toegankelijker muziek, die eerder verliefde stellen zal aanspreken dan ruige skaters. ‘We voelden ons goed toen we deze plaat maakten.’
De Amerikaanse gitarist Link Wray gebruikte in het begin van zijn carrière met opzet goedkope gitaren, om een eigen geluid te ontwikkelen. “Die gaven mij een geluid dat ik met een Gibson niet kreeg. Een goedkoop geluid.”
Op zijn soloplaat kan Bill Janovitz, zanger van de Amerikaanse groep Buffalo Tom, zijn voorliefde voor country- muziek ongestoord uitleven. En hij kon even net doen of hij een nachtclubzanger was, die My Funny Valentine zingt. “Het gaf mij de kans eens echt te zingen,” zegt Janovitz.
De Belgische popgroep dEUS maakt muziek die alle kanten uitgaat: van jazz via jaren zeventig disco naar jaren negentig rock. “Ik kijk ook op naar mensen die gewoon een mooie popsong in elkaar kunnen zetten”, zegt zanger Tom Barman.
Singer/songwriter Townes Van Zandt wordt door critici en collega’s op handen gedragen, maar zijn liedjes zijn te somber om een groot publiek te bereiken. Zelf ziet hij ze niet als zijn eigen songs: “Ze komen ergens vandaan. Gelukkig kan ik ze vangen als ze voorbij komen vliegen.”
Klassiek, pop of folk? Het Belgische viertal Die Anarchistische Abendunterhaltung is een auto met vier bestuurders. “Het is natuurlijk wel een probleem als je tegelijk naar het noorden, oosten, westen en zuiden begint te rijden. Dan komt het tot stilstand.”
Ash, drie jongens uit het kleine Noordierse plaatsje Downpatrick, kwam met het album 1977 op één binnen in de Engelse hitlijsten. Net van school en nu al volgeboekt met tournees, tv-optredens en interviews.
Het leven is een spel volgens de rappers van De La Soul, die de inzet voor hun deze week verschenen vierde cd Stakes Is High hoog hebben gemaakt: als de verkoop tegenvalt, houdt de groep ermee op.
De op 37-jarige leeftijd overleden Jeffrey Lee Pierce van de Amerikaanse popgroep The Gun Club is nooit een ster geworden. Hij ambieerde dat ook niet. “Pierce combineerde het angstaanjagende van een goede griezelfilm met de verleidelijke romantiek van de zelfkant.”
De Amerikaanse zanger en gitarist Steve Wynn wordt op zijn album Melting In The Dark begeleid door de groep Come. “Ik heb geprobeerd emotioneel intense teksten te schrijven: naakt, rauw en zonder woordgrapjes”, zegt hij.
Countrymuziek werd lange tijd beschouwd als ingeslapen plattelandsvermaak. De kring van liefhebbers bleef beperkt. Maar moderne Amerikaanse country-zangers zoals Garth Brooks spreken een groot publiek aan. “Dat alleen bekrompen mensen naar country luisteren is een verkeerd beeld.”
Dub heeft zich, sinds het in de jaren zestig in Jamaica ontstond, ontwikkeld van een bijproduct van reggae tot een zelfstandige muzieksoort. Met een ruimtelijke klank, flinke echo op de stemmen, vervormde gitaren, effecten op de drums.