Dit zijn de beste mijn favoriete tracks van 2026 (tot nu toe)

Meer dan 80 nummers heb ik tot nu toe bewaard in mijn 2026-playlist, die ik begin van het jaar ben gestart om mijn favoriete tracks van 2026 bij te houden. Deels van bands en artiesten die ik al kende, deels ook van (voor mij) nieuwe namen. Dit zijn mijn favorieten tot nu toe:

1. Chloe Slater – Southern Youth

De Engelse Chloe Slater sprong begin 2024 in het oor met 24 Hours. Een nummer dat al opvallend opent met ‘It’s not clear if I am ripening or rotting’ en onderwerpen behandelt die vaker voorbijkomen in Slaters teksten: influencers, social media en doomscrollen – vaak met gevoel voor humor en enig sarcasme. Je hoorde meteen een eigen stem, slim, eigenzinnig en met een talent voor voor pakkende melodieën. Met de reeks songs die ze daarna uitbracht, zoals de geweldige nummers Price On Fun, Tiny Screens en Fig Tree, groeide haar fanbase snel.

In het najaar verschijnt Chloe Slaters debuutalbum Riot Youth en gaat ze als headliner op tournee, nadat ze vooral in voorprogramma’s en op festivals optrad. Southern Youth is zo’n nummer dat je onwillekeurig meteen harder zet, omdat het zo onweerstaanbaar is. De tekst is wat persoonlijker dan haar maatschappijkritische songs en heeft een melancholische ondertoon. ‘i love rock songs about moving to the big city but also being homesick’, liet Slate weten op Instagram, en: ‘even rockstar girlies miss their mum sometimes’.

2. Lime Garden – 23

Ook Brits, ook eigenzinnig, óók onweerstaanbaar. ‘At 17, I had the world at my hands, at 23 I just lost it’, zingt Chloe Howard, en: ‘Something about the fact I’m losing my edge, I’m getting further away from a profit’ – intrigerende openingszinnen. Bij 3voor12 omschreven als ‘indiesleaze | noncha | dansbare postfunk’, en ja, waarom ook niet?

3. Love Spells – Keep It To Yourself

Een sober en soulvol nummer, fraai gezongen door de jonge Texaan Sir Taegen Harris, die sinds 2021 muziek uitbrengt onder de naam Love Spells. Dit is het eerste dat ik van hem hoorde, en aan zijn oudere werk blijk ik niet zoveel gemist te hebben: dromerige indierock die niet echt de aandacht opeist. Dat doet Keep It To Yourself wel, omdat het zo’n mooi liedje is, gezongen met een aan Prince herinnerende hoge stem.

4. Caroline Carter – Watchdog

Het leuke van rock zonder het vervelende. Wel de lekker noisy losbarstende gitaar-met-powerchords, bas en drums maar geen stomme macho-zang. Watchdog van de eveneens uit Texas afkomstige Caroline Carter heeft een aangename dynamiek, met erupties na ingehouden stukken, maar het is vooral haar stem die het ‘m doet.

5. Leyla Ebrahimi – i’m a little flower

Het leuke van de songs van Leyla Ebrahimi (een Amerikaanse met Iraanse roots) is dat ze allerlei kanten opgaan. De handvol nummers die ze tot nu toe uitbracht zijn heel divers van geluid – de ene keer vooral veel gitaren in de mix, de andere keer synthesizers – en nemen vaak ook allerlei wendingen. Zo ook i’m a little flower, dat begint met een vier keer herhaald ‘I’m a little flower and I think I need your water’. Maar even later is er een ander refrein: ‘Do we ever see it through?’ Het liedje neemt daarna nog wat afslagen, zonder dat het geforceerd aandoet. En aan het eind blijken beide refreinen ook prima te combineren.

6. Blond in Car – Bad Dad

De ‘omnichord auntie’ Blond in Car had duidelijk veel lol bij het maken van dit pakkende liedje, waar Missy van Mannequin Pussy ook op te horen is. Het klinkt opgewekt, maar het onderwerp is serieus, zoals ook blijkt uit het refrein: ‘Fuck it, I’m another damaged girl’. Het gaat over de schade die dochters van slechte vaders oplopen, over de achterstand die ze meteen al hebben.

When you have a bad dad
You’re three steps back
At a disadvantage
That’s what you are
When you have a shitty dad
Only one you’ll ever have
You’re just scarred
Forever scarred

Blond in Car is het alias van Robin Schorr, die een tijdlang werkte als filmproducent en op late leeftijd haar roeping vond als singer/songwriter. Een video waarin ze haar lieve liedje My High Gummygirl zong en speelde op een omnichord ging viraal op TikTok en Instagram. Haar artiestennaam zal geïnspireerd zijn door haar enige acteercredit op IMDb, de rol van een anonieme Blond Woman in Car (waarbij nog vermeld wordt dat die scènes uit de film geknipt zijn). Van Bad Dad is ook een omnichord-versie te vinden.

7. Smerz – Spring Summer

Het lome, slepende ritme van dit nummer klinkt bekend, maar het werkt, dus ik klaag niet. Smerz is een Noors duo, maar Spring Summer klinkt niet typisch Scandinavisch, eerder als de alternatieve R&B van SZA. Een kort maar fijn nummer, dat abrupt eindigt.

8. Kim Gordon – Not Today

Post-Sonic Youth was ik Kim Gordon een beetje uit het oog (en oor) verloren, maar Not Today is ouderwets spannend, met (volgens haarzelf) de ‘motorik drive of krautrock’. Het klinkt niet erg als Sonic Youth, maar wel erg als Kim Gordon.

9. Martin Brugger – Knees, Hands, Shoulders, Teeth

Het is lastig de vinger erop te leggen waarom dit instrumentale nummer mij raakt. Het ingehouden, repeterende gitaarspel dat zich geleidelijk uitbreidt met meer partijen, de atmosferische, verstilde sfeer? Dat en iets ongrijpbaars.

Zelf omschrijft de Duitse Martin Brugger zijn tweede album The Shell (waar dit nummer op staat) als ‘an introspective record on which field recordings, noisy synths and lo-fi folk guitars yield contemplative emotions with a veiled dream-pop sensibility, the sparse instrumentation and an eerie atmosphere mirroring the quarrels of the inner self’. Daar kan ik mij goed in vinden, al verklaart ook die omschrijving niet echt waarom het blij vlagen zo ontroerend is.

10. MUNA – It Gets So Hot

De soundtrack van een hittegolf? It Gets So Hot van het Californische MUNA roept in de eerste regels de gloeiende hitte van zonovergoten beton op en de oncomfortabele warmte van een huis zonder airconditioning.

Maar dan komt ook de andere betekenis van ‘hot’ om de hoek kijken:

And she’s so hot when she’s putting on her make-up
And she’ll sweat it off when she’s in the club
When we go downtown, dressin’ down

Dampende en stampende electropop in een nog geen 3 minuten durende track die eigenlijk wel wat langer door had mogen gaan.

En de rest van de top 25:

11. Grace Ives – Stupid Bitches

12. Snail Mail – My Maker

13. Chanel Beads – Song for the Messenger

14. Sloe Noon – I Happen To The World and It Happens To Me

15. Clara Kimera – God Complex

16. Slow Pulp – Better Man

17. Lala Lala – This City

18. Blondshell – Heart Has To Work So Hard

19. Arlo Parks – 2sided

20. Lykke Li – Knife In The Heart

21. Girl Group – Food Shopping

22. Isaiah Rashad, SZA – Boy In Red

23. Chloe Slater – Ugly

24. Daughter – Not Enough

25. Phoebe Bridgers – Lost Boys